جوان ایرانی

به نام او

َدیوان عدالت/دایره صدور احکام غیابی:

اشتیاق دیدار امامم به فکر فرو برد مرا،ندیدنش به دنبال دلیلم کشاند.یافتم، بخوانید میابید.

دادگاه: محضر الهی

قاضی : وجدان

منشی صحنه: کرام الکاتبین

خواهان: مشتاقان دیدار

خوانده : حجه بن الحسن العسکری

هیات منصفه:محمد،علی،فاطمه،حسن،حسین،علی،محمد،جعفر،موسی،علی،محمد،علی،حسن (علیهم السلام)

گواه:تاریخ

وکلای خوانده: نواب اربعه

طبقه بندی جلسه: علنی(با حضور تعداد محدودی مردم)

موضوع شکایت: عدم دسترسی به خوانده

صدور رای: غیابی

• قاضی:جلسه علنی است.لطفا سکوت را رعایت فرمایید.(پس از چند لحظه ادامه می دهد)خواهان صحبت کند.


• خواهان: جناب قاضی!ما نمیدانیم چه کنیم؟شما بفرمایید کجا دنبال شخص مورد شکایت بگردیم؟


• قاضی: تاکنون اقدامی انجام داده اید؟کجا دنبال ایشان گشته اید؟


• خواهان: صحرای عرفات،بیابان های رضوی وذی طوی،سرداب مقدس،بین الحرمین و باور کنید خیلی جاهای دیگر.


• قاضی: شاید ایام وساعات حضور ایشان را نمی دانید!

(همهمه ی حضار)

• خواهان: دیگر این روزها همه می دانند جمعه ها،عاشورا،شبهای قدر وخیلی وقت های دیگر میشود ایشان را دید.


• قاضی:با توجه به غیبت خوانده،یکی از وکلای ایشان در جایگاه مخصوص قرار بگیرد.


• یکی از وکلا(با طمانینه ای زیبا)در جایگاه قرار میگیرد: با ادای ادب به پیشگاه قضاوت وحضار محترم و با رعایت موازین شرعی وقانونی معروض می دارد:اتهاماتی که به موکل بنده زده شده ناروا بوده وایشان در هر لحظه ودر هر کجا که طلب شودحاضر است منتهی نزد راست گویان !


• قاضی: آیا برای مدعا ی خود شاهد هم دارید؟


• وکیل : آری،سید مهدی بحر العلوم،سید بن طاووس،سیخ مفید،علی بن مهز یار اهوازی وعده ای دیگر از پاک باختگان.جناب قاضی! اگر از شهود یاد شده سوال بفرمایید،خواهید دید که یکی در راه کربلا،دیگری در سرداب مقدس،یکی هنگام اجتهادو دادن فتوا،دیگری در بیابان های حجاز،موکل بنده رادیده اند ودقایقی و حتی ساعاتی درکنار ایشان بوده اند وپس از ترک وی را شناخته اند والبته شمار اینگونه افراد بیش از این است.

(در چهره ی هیات منصفه نشانه تایید وتحسین دیده میشود)

•·        وکیل (با حالتی بی قرار شروع به قدم زدن در صحن دادگاه کرده خطاب به مردم میگوید):

کدام یک از شما حاضر است در جایگاه شهود قرار بگیرد وسوگند یاد کند که حقیقتا در پی یافتن موکل من بوده و او را نیافته است.(صدای همهمه ی جمعیت)

• قاضی(دادگاه را به سکوت دعوت می کند):وکیل مدافع ادامه بدهند.


• وکیل:کدام یک از شما،خواسته های موکل مرا اجابت کرده؟!حرفش را فهمید؟!چه تناسبی میان شما وخواسته شما وجود دارد؟!تاکنون شده است در عروسیتان دعوتش کنید؟!و اگر کردید،انتظار آمدنش را برده اید؟!چه توقع بی جایی؟این از وضعیت زندگیتان ،بازارتان،زنان و دخترانتان...چه کسی جواز شرب خمر را برایتان صادر کرده اسن؟!(هیات منصفه همه به بزرگشان نگاه کرده و سر را پایین می اندازند) صدای لهو لعب از خانه هایتان می آید.با اعمالتان گرفتارش کردید و انتظار دارید گرفتاریتان را رفع کند! تا کنون اگر هم سرپایید از محبت های پنهانی اوست.


• خواهان: جناب قاضی ! آقای وکیل آنچنان ورق را بگرداندند که گویا ما متهم هستیم!


• قاضی: بیشتر توضیح دهید.


• (خواهان که هیبت قاضی ودادگاه او را گرفته):ما فکر میکردیم که این حق طبیعی ماست که به او دست پیدا کنیم.چنانچه نسبت به پدران او برای مردمان قرن ها پیش از این اتفاق افتاده است.گواه محترم دادگاه،می تواند این موضوع را تایید کند.

(قاضی به گواه نگاه میکند،گواه به حالت تاسف، سری به تایید تکان میدهد)

• خواهان (ادامه میدهد): چطورشد که به ما رسید اعمال ورفتار بهانه شد؟!

(حضار شروع به سوت زدن وکف زدن میکنند)

• قاضی(برافروخته شد واعلام سکوت میکند):اگر حاضرین شان محضر را بشکنند حکم اخراج آنها رامیدهم.


• وکیل: جناب قاضی سوالی از خواهان دارم.


• قاضی:میتوانید بپرسید.


• وکیل:خواهان محترم!فرض کنید تعدادی گوهر گران قیمت دارید،آنان را در اختیار فرد یا افرادی قرار میدهید و پس از اندک زمانی می بینید آن را از بین برده اند و یا به ارزانی از دست داده اند.اگر تنها یک گوهر بماند،آیا آن را نگه نمی دارید تا به افراد قابل بسپارید؟

(سکوت خواهان و حضار)

• وکیل:خواهان محترم! لطفا پاسخ دهید.

خواهان پس از مکثی طولانی به نشان انصراف از شکایت،جایگاه خود را ترک کرد و...!

• قاضی:باسپاس از هیات محترمه که وقت ارزشمندشان را در اختیار محکمه قرار دادندو با حضورشان بر اعتبار جلسه افزودند.

رای دادگاه:

خوانده این پرونده از اتهامات وارده مبری وخواهان بایددر این محضر به طور رسمی اظهار ندامت نموده و به پرهیز ار این گونه اتهامات تعهد داده ومراتب بازگشت خوانده را تمهید نماید.

                                                                                               هفت تکه

                                                                                              محمد جواد فارسی