به نام حضرت دوست

هروقت که به آرزوی زودتر بزرگ شدن  کودکی هام فکر میکنم از این آرزو دلخور میشم...

وقتی بچه ایم اصلا متوجه گذر سریع عمر و بزرگ شدن نمی شیم اما درست یه جایی میفهمی که خیلی بزرگ شدی که دیره...

اونوقت مثل خیلی از آدم بزرگ های دیگه به خودت با این جمله امید میدی که" سن مهم نیست باید دل آدم جوون باشه" ؛این جمله ،جمله ی بدی نیست اما....

اما هرچقدر که سنت میره بالاتر جسمت فر سوده میشه حالا میخوای ورزشکار و گیاه خوارباشی یا نه!!حالا خودت بگو وقتی دلت جوونه اماپاهات از روی پیری دیگه قدرت ده دقه پیاده روی نداره چه فایده؟؟!!